Karkonosze

Najwyższa część Sudetów to Karkonosze – jedyne pasmo jakiego grzbiety wykraczają ponad 1400 metrów n.p.m. Karkonosze ciągną się od Przełęczy Lubawskiej do Przełęczy Szklarskiej – to ok 36 km, szerokość tego masywu to od 8 do 20 kilometrów, natomiast powierzchnia ok 650 kilometrów kwadratowych. Niestety do Polski przynależy jedynie trochę powyżej 1/4 powierzchni – to znaczy około 185 km².

Szczęśliwie, za sprawą porozumienia z Schengen, można spokojnie zwiedzać również większą, czeską część tego masywu, pomimo tego warto pamiętać, iż wierzchołkami Karkonoszy biegnie granica państwowa pomiędzy Polską i Czechami – żeby ją przekroczyć wystarczy posiadać ze sobą ważny paszport albo tylko dowód osobisty. Karpacz i Szklarska Poręba to dwie miejscowości, z jakich najwygodniej zwiedzać Karkonosze.
Karkonosze są zbudowane przeważnie z granitu, jaki występuje tu w paru odmianach. Procesy erozyjne formują charakterystyczne pęknięcia – ostre i urwiste, wykształciły się również w tej okolicy charakterystyczne dla Karkonoszy – skałki – malownicze, gołe formacje skalne. Tworzą one więcej niż 150 grup, niektóre dosyć wysokie – na przykład Pielgrzymy, inne skromniejsze, ich nazwy nawiązujące do ich kształtu – Trzy Świnki, Owcze Skały, Paciorki, Ptasie Gniazda, Końskie Łby.
Najbardziej rozpoznawalnym wierzchołkiem jest na pewno Śnieżka – najwyższy wierch całego pasma Sudetów (1602 metrów n.p.m.) przewyższający okolicę o 200 m gwarantuje urocze pejzaże – to co można z niej zobaczyć zależy tylko od widoczności. Króluje w tym miejscu nadzwyczaj mroźny, podobny do alpejskiego klimat – średnioroczna temperatura waha się wokół zera, tymczasem pokrywa śnieżna potrafi zalegać od X do V, śnieg pada także latem. Na Śnieżce znajduje się obserwatorium meto IMGiW, nieprzerwanie prowadzi się obserwacje od 1880 roku. U podnóża Śnieżki położony jest Karpacz – najistotniejsza miejscowość turystyczna w okolicy.
Kolejnym bardzo rozpoznawalnym szczytem jest Szrenica (1362 m n.p.m.) – powodem jest Szklarska Poręba, nader chętnie wizytowana przez turystów – z miasta bez trudności można dostrzec specyficzny grzbiet Szrenicy. Ze Szklarskiej Poręby prowadzą turystyczne szlaki na Halę Szrenicką i Szrenicę, można też dotrzeć tam wyciągiem krzesełkowym. W obu tych położeniach funkcjonują schroniska górskie.
Kolejne wysokie grzbiety – przewyższające Szrenicę, pomimo tego nie wymieniane jednym tchem z nią oraz Śnieżką to Łabski Szczyt (1472 m n.p.m.) oraz Wielki Szyszak (1509 m n.p.m.) – drugi pod względem wysokości wierzchołek naszych Sudetów.
Karkonosze to także wodospady – 2 najbardziej znane – oba w pobliżu turystycznego miasta Szklarska Poręba – to Szklarki oraz Kamieńczyka. Wodospad Szklarki, wysoki na 13-tu metrów, położony jest tuż przy drodze nr 3 łączącej Szklarską Porębę z Jelenią Górą – to obowiązkowy cel wycieczek i miejsce do fotografowania się na jego tle przez turystów. Tymczasem najwyższy wodospad Sudetów to Wodospad Kamieńczyka (27 metrów) – w to miejsce trudniej dotrzeć – mimo to nie jest to wyprawa przekraczająca możliwości większości urlopowiczów – osiągają go nawet maluchy.
W Karkonoszach wyznaczone są dziesiątki kilometrów turystycznych szlaków zróżnicowanych pod względem zarówno długości jak i poziomu trudności. Łączą się one z okolicznymi miejscowościami np: Szklarska Poręba, Michałowice, Zachełmie, Przesieka bądź Karpacz. Dysponują one różnorodną bazę turystyczną oraz noclegową.
Idąc w góry powinno się pamiętać, że szybkie zmiany pogody to w tej okolicy standard. Dostrzegalna jest też spadek temperatury wraz z wysokością, a na grzbietach nagminnie występują zamglenia, chmury oraz wieją mocne wiatry. Karkonosze są ładne przez 12 miesięcy w roku, najlepszym jednakowoż czasem do eskapad po nich są sierpień, wrzesień i październik.